Kwesta LTR na rzecz odnowy cmentarnych zabytków…

listopad_1_1W dniu 1 listopada 2011 roku, w dzień wspomnienia Wszystkich Świętych w godzinach 9.00 – 19.00, z inicjatywy Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego zostanie przeprowadzana pierwsza w historii lubartowskiego cmentarza parafialnego – kwesta na rzecz renowacji zabytkowych, zaniedbanych, pozostających bez opieki grobowców. Oprócz regionalistów, swój udział w tej akcji zadeklarowali m. in. urzędnicy, członkowie Orkiestry Dętej oraz wolontariusze Hospicjum św. Anny, Stowarzyszenia „ALWERNIA” i Stowarzyszenia „Niech się serce obudzi”.

Organizatorzy wzorują się m.in. na działalności Jerzego Waldorffa, inicjatora odnawiania warszawskiego cmentarza na Powązkach, który przypominał, że „korzenie historii miasta, to groby”. Podobne inicjatywy podejmuje wiele miast Lubelszczyzny.

Przypomnijmy, że lubartowski cmentarz parafialny, zlokalizowany obecnie przy ul. Szaniawskiego założony został w 1819 r. poza granicami miasta, po tym jak ówczesne przepisy wprowadziły zakaz pochówków na cmentarzach przykościelnych. Na lubartowskiej nekropolii pochowani są tysiące mieszkańców miasta oraz okolicznych miejscowości, a wśród nich sławni i zasłużeni dla regionu ludzie, tj.: księża, zakonnicy, siostry zakonne, uczestnicy walk niepodległościowych, obywatele ziemscy, urzędnicy, nauczyciele, rzemieślnicy, rolnicy, przemysłowcy, filantropi, itd. Tutaj również znajdują się pomniki oraz kwatery zbiorowe poległych w okresach powstańczych i wojennych.

listopad_1_2Najstarsze grobowce, dzięki swej swoistej architekturze, stanowią prawdziwe dzieła sztuki. Niestety, czas i brak odpowiedniej konserwacji przyczyniają się do ich niszczenia i zanikania.

O pomniki i kwatery powstańcze oraz wojenne dba systematycznie Urząd Miasta. Dzięki sponsorom, swego czasu odnowiony został zabytkowy pomnik braci Karpińskich – Bogumiła (zm. w 1870 r.), byłego Naczelnika Poczty i Ignacego (zm. 1880 r.), byłego właściciela dóbr Łucka. Drugi z dawniej odnowionych, to pomnik o. Faustyna Jarzębińskiego (zm. w 1885 r.), kapucyna pozostawionego na terenie klasztoru lubartowskiego, po kasacie zakonu w 1867 r.

Od 2000 r. z inicjatywy oraz staraniem Zarządu Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego odrestaurowane zostały pomniki zasłużonych dla regionu: Wandy Śliwiny, Stefana Werchrackiego, Tadeusza Herburta, Heleny i Romana Morozewiczów, rodziny Rewuckich z „Aniołem Pokoju”, Hipolita Czaplickiego – długoletniego przedwojennego nauczyciela, kierownika szkoły i działacza społecznego oraz księży proboszczów – prałata Ludwika Mecha i dziekana Antoniego Komorowskiego. Przy restauracji tych pomników oprócz społecznych funduszy LTR, znaczący był wkład finansowy Miasta Lubartów oraz Parafii św. Anny.

Należy podkreślić, że Zakład Kamieniarski Grzegorza Wysockiego społecznie odnowił pomnik Zofii Junoszy Szaniawskiej (w 2000 r.), natomiast Zakład Wyrobów Betonowych Wojciecha Trykacza odrestaurował  grobowiec ks. infułata Walentego Golińskiego  (w 2010 r.). Ponadto w maju 2006 r. sumptem Miasta Lubartów dokonano renowacji Krzyża, upamiętniającego zmarłych pochowanych na dawnym cmentarzu grzebalnym przy kościele św. Anny. Od tej pory miejsce to jest należycie pielęgnowane przez Urząd Miasta.

Dzięki ludziom dobrej woli sporo prac renowacyjnych udało się zrealizować, lecz wiele jeszcze pozostało do wykonania na naszej lubartowskiej nekropolii.

Mamy nadzieję, że dzięki wsparciu finansowemu i życzliwości lubartowian oraz gości odwiedzających cmentarz parafialny w dniu Wszystkich Świętych uda nam się zrealizować renowacje kolejnych nagrobków.

Zarząd LTR

(fot. Paweł Miduch)